โรค ภาษาอังกฤษ
/dɪˈziːz/
/dɪˈziːz/)
ทำหน้าที่เป็นคำประเภท N
ข้อมูลคำศัพท์และตัวอย่างการใช้งานภาษาไทย
โรคภัย, ความเจ็บไข้, โรคภัยไข้เจ็บ, ความเจ็บป่วย
ความหมายภาษาอังกฤษและตัวอย่างประโยคจริง (English Definitions & Examples)
Kaikki.org / Wiktionary-
To infect with a disease.
-
To cause unease; to annoy, irritate.
Etymology tree Proto-Indo-European *dwóh₁ ▲ Proto-Indo-European *trísinflu. Proto-Indo-European *d(w)is- Proto-Italic *dis- Latin dis- Old French des- Proto-Indo-European *h₂éd Proto-Italic *ad Proto-Italic *ad- Latin ad- Proto-Indo-European *(H)yeh₁- Proto-Indo-European *-kt Proto-Indo-European *(H)yéh₁kt ~ *(H)ih₁kéntder. Latin iaciō Proto-Indo-European *-éh₁ti Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éh₁yeti Proto-Italic *-ējō Proto-Indo-European *-éh₁tiinflu. Proto-Italic *-ēō Latin -eō Latin iaceō Latin adiaceō Latin adiacēns? Old French eise Old French desaise Anglo-Norman desesebor. Middle English disese English disease From Middle English disese, from Anglo-Norman desese, disaise, from Old French desaise, from des- + aise. Displaced native Middle English adle, audle (“disease”) (from Old English ādl (“disease, sickness”), see adle), Middle English cothe, coathe (“disease”) (from Old English coþu (“disease”), see coath). By surface analysis, dis- + ease.
คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับ "โรค ภาษาอังกฤษ"
/dɪˈziːz/