โทรศัพท์ ภาษาอังกฤษ
/ˈtɛlɪfəʊn/
/ˈtɛlɪfəʊn/)
ทำหน้าที่เป็นคำประเภท N
มีความหมายคือ ระบบโทรคมนาคมซึ่งใช้อุปกรณ์ทางไฟฟ้าเป็นเครื่องมือสื่อสารให้ติดต่อพูดถึงกันได้ในระยะไกลโดยใช้สายตัวนำโยงติดต่อถึงกัน และอาศัยอำนาจแม่เหล็กไฟฟ้าเป็นหลักสำคัญ ข้อมูลคำศัพท์และตัวอย่างการใช้งานภาษาไทย
"หลังจากที่เริ่มมีโทรศัพท์ การติดต่อสื่อสารก็ก้าวหน้าขึ้นเป็นลำดับ"
phone
เครื่อง
ความหมายภาษาอังกฤษและตัวอย่างประโยคจริง (English Definitions & Examples)
Kaikki.org / Wiktionary-
To convey (information, a message, news, etc.) using a telephone (noun sense 1).
-
To (attempt to) contact (someone) using a telephone.
-
To provide (a place) with a telephone system.
-
To transmit (sounds) over a distance.
The noun is derived from tele- (prefix meaning ‘from a distance’) + -phone (suffix denoting a device which makes a sound), modelled after German Telephon (“early apparatus converting sound into electrical signals”) (dated) (now German Telefon). The word was first used to refer to the modern device in 1876 by the Scottish-born Canadian-American engineer Alexander Graham Bell (1847–1922). The prefix tele- is ultimately derived from Ancient Greek τῆλε (têle, “afar, far away, far off”), from Proto-Indo-European *kʷelh₁- (“to turn end-over-end; to revolve around; hence, to dwell, sojourn”). The suffix -phone is ultimately from Ancient Greek φωνή (phōnḗ, “sound; voice”), and Proto-Indo-European *bʰeh₂- (“to say; to speak”). Noun sense 4.4 (“system of communication using musical notes”) is borrowed from French téléphone (“kind of megaphone; system of communication using musical notes”). The verb is derived from the noun.
คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับ "โทรศัพท์ ภาษาอังกฤษ"
/ˈtɛlɪfəʊn/