ส่วนสูง ภาษาอังกฤษ
/haɪt/
/haɪt/)
ทำหน้าที่เป็นคำประเภท N
ข้อมูลคำศัพท์และตัวอย่างการใช้งานภาษาไทย
"นางงามปีนี้มีส่วนสูงใกล้เคียงกันหมด"
ความสูง
เซนติเมตร
ความหมายภาษาอังกฤษและตัวอย่างประโยคจริง (English Definitions & Examples)
Kaikki.org / Wiktionary-
The distance from the base to the top of something.
-
The vertical distance from the ground to the highest part of a standing person or animal (withers in the case of a horse).
-
The minimum distance from a vertex of a triangle to (the extension of) the edge opposite, namely along a line perpendicular to the edge.
-
The amplitude of a sinusoid.
Etymology tree Proto-Indo-European *kewk- Proto-Indo-European *-os Proto-Indo-European *kówkos Proto-Germanic *hauhaz Proto-Indo-European *-teh₂der. Proto-Germanic *-iþō Proto-Germanic *hauhiþō Proto-West Germanic *hauhiþu Old English hīehþu Middle English heighte English height From Middle English heighte, heiȝþe, from Old English hēahþu, hēhþo, hīehþu (“height”), Proto-West Germanic *hauhiþu, from Proto-Germanic *hauhiþō (compare *hauhaz). Equivalent to high + -t (abstract nominal suffix). The regular pronunciation is now obsolete /heɪt/ (as with other words in -eight); the modern form developed early on, at first as a variant, by analogy with the underlying adjective. Cognates See also Saterland Frisian Höchte, Hööchte (“height”), West Frisian hichte (“height”), Dutch hoogte (“height”), Middle High German hœhede, hœhte (“height”), Old Norse hæð (“height”) (compare Swedish höjd, Norwegian høyde), Gothic 𐌷𐌰𐌿𐌷𐌹𐌸𐌰 (hauhiþa, “height”).
คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับ "ส่วนสูง ภาษาอังกฤษ"
/haɪt/