ประกาศิต ภาษาอังกฤษ
/kəˈmɑːnd/
/kəˈmɑːnd/)
ทำหน้าที่เป็นคำประเภท N
ข้อมูลคำศัพท์และตัวอย่างการใช้งานภาษาไทย
"เขาขัดขืนประกาศิตพระผู้เป็นเจ้า"
คำสั่งเด็ดขาด, คำพูดที่ศักดิ์สิทธิ์
order; commandment
ความหมายภาษาอังกฤษและตัวอย่างประโยคจริง (English Definitions & Examples)
Kaikki.org / Wiktionary-
To order, give orders; to compel or direct with authority.
-
To have or exercise supreme power, control or authority over, especially military; to have under direction or control.
-
To require with authority; to demand, order, enjoin.
-
to dominate through ability, resources, position etc.; to overlook.
Etymology tree Proto-Indo-European *ḱe? Proto-Indo-European *ḱóm Proto-Italic *kom Proto-Italic *kom- Latin con- Proto-Indo-European *(s)meh₂-der. Proto-Italic *manus Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Indo-European *dʰéh₁tder. Proto-Italic *-ðō Proto-Italic *manuðō Latin mandō Latin commendō ▲ Latin mandōinflu. Latin commandāre Old French comanderbor. Middle English comaunden English command From Middle English commanden, commaunden, comaunden, comanden, from Old French comander, from Late Latin commandāre, from Latin commendāre. Ultimately from Latin com- + mandō (whence ultimately also commend (a doublet), mandate, and recommend), from manus + -dō. Compare typologically Russian поручи́ть (poručítʹ), поруче́ние (poručénije), руководи́ть (rukovodítʹ), руководи́тель (rukovodítelʹ) related to рука́ (ruká).
คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับ "ประกาศิต ภาษาอังกฤษ"
/kəˈmɑːnd/