ทาวน์เฮาส์ ภาษาอังกฤษ
/ˈtaʊ̯n/
/ˈtaʊ̯n/)
ทำหน้าที่เป็นคำประเภท N
มีความหมายคือ บ้านที่มีกำแพงติดกันหลายๆ หลังเป็นแถวเป็นแนวไป ข้อมูลคำศัพท์และตัวอย่างการใช้งานภาษาไทย
"ฉันไม่ชอบอยู่ทาวน์เฮาส์เพราะรู้สึกอึดอัดไม่เหมือนอยู่บ้านเดี่ยว"
หลัง
ความหมายภาษาอังกฤษและตัวอย่างประโยคจริง (English Definitions & Examples)
Kaikki.org / Wiktionary-
A settlement; an area with residential districts, shops and amenities, and its own local government; especially one larger than a village and smaller than a city, historically enclosed by a fence or walls, with total populations ranging from several hundred to more than a hundred thousand (as of the early 21st century)
-
Any more urbanized centre than the place of reference.
-
A rural settlement in which a market was held at least once a week.
-
The residents (as opposed to gown: the students, faculty, etc.) of a community which is the site of a university.
Etymology tree Proto-Indo-European *dewh₂- Proto-Indo-European *-nós Proto-Indo-European *duh₂-nós? Proto-Celtic *dūnombor. Proto-Germanic *tūną Proto-West Germanic *tūn Old English tūn Middle English toun English town Inherited from Middle English toun, from Old English tūn, from Proto-West Germanic *tūn, from Proto-Germanic *tūną, borrowed from Proto-Celtic *dūnom (“stronghold, rampart”), possibly from Proto-Indo-European *duh₂-nós (“lasting, durable”), from *dewh₂- (“to last”) + *-nós. Cognate with Saterland Frisian Tuun (“garden”), West Frisian tún (“enclosure, garden”), Dutch tuin (“garden”), German Low German Tuun (“fence”), German Zaun (“fence”), Danish tun, Swedish tun and Norwegian Nynorsk tun (“yard”); also archaic Welsh din (“hill”), Irish dún (“fortress”). Doublet of dun. See also -ton and tine (“to enclose”).
คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับ "ทาวน์เฮาส์ ภาษาอังกฤษ"
/ˈtaʊ̯n/