ข้อพิพาท ภาษาอังกฤษ
/dɪˈspjuːt/
🇬🇧 UK
/dɪˈspjʉwt/
/dɪˈspjuːt/)
ทำหน้าที่เป็นคำประเภท N
มีความหมายคือ เรื่องโต้เถียง หรือโต้แย้งกัน ข้อมูลคำศัพท์และตัวอย่างการใช้งานภาษาไทย
"เมื่อเกิดข้อพิพาทขึ้น คู่กรณีควรใช้วิธีแก้ปัญหาโดยสันติวิธี"
กรณีพิพาท, ข้อโต้เถียง, ข้อโต้แย้ง
argument; controversy
ความหมายภาษาอังกฤษและตัวอย่างประโยคจริง (English Definitions & Examples)
Kaikki.org / Wiktionary-
To contend in argument; to argue against something maintained, upheld, or claimed, by another.
-
To make a subject of disputation; to argue pro and con; to discuss.
-
To oppose by argument or assertion; to controvert; to express dissent or opposition to; to call into question; to deny the truth or validity of.
-
To strive or contend about; to contest.
Etymology tree Proto-Indo-European *dwóh₁ ▲ Proto-Indo-European *trísinflu. Proto-Indo-European *d(w)is- Proto-Italic *dis- Latin dis- Latin putus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin putō Latin disputo Old French desputerbor. Middle English disputen English dispute From Middle English disputen, from Old French desputer (French disputer), from Latin disputāre (“to dispute, discuss, examine, compute, estimate”), from dis- (“apart”) + putāre (“to reckon, consider, think, originally make clean, clear up”), related to purus (“pure”). Compare compute, count, impute, repute, amputate, etc.
คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับ "ข้อพิพาท ภาษาอังกฤษ"
/dɪˈspjuːt/ และ สำเนียงอังกฤษ (UK): /dɪˈspjʉwt/