กระษัย ภาษาอังกฤษ
/dɪˈziːz/
/dɪˈziːz/)
ทำหน้าที่เป็นคำประเภท N
มีความหมายคือ ชื่อโรคตามตำราแพทย์แผนโบราณว่า ทำให้ร่างกายทรุดโทรม มีอาการผอมแห้งตัวเหลืองเท้าเย็น ข้อมูลคำศัพท์และตัวอย่างการใช้งานภาษาไทย
"เขาเป็นกระษัยทำงานไม่ได้"
กษัย
ความหมายภาษาอังกฤษและตัวอย่างประโยคจริง (English Definitions & Examples)
Kaikki.org / Wiktionary-
To infect with a disease.
-
To cause unease; to annoy, irritate.
Etymology tree Proto-Indo-European *dwóh₁ ▲ Proto-Indo-European *trísinflu. Proto-Indo-European *d(w)is- Proto-Italic *dis- Latin dis- Old French des- Proto-Indo-European *h₂éd Proto-Italic *ad Proto-Italic *ad- Latin ad- Proto-Indo-European *(H)yeh₁- Proto-Indo-European *-kt Proto-Indo-European *(H)yéh₁kt ~ *(H)ih₁kéntder. Latin iaciō Proto-Indo-European *-éh₁ti Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éh₁yeti Proto-Italic *-ējō Proto-Indo-European *-éh₁tiinflu. Proto-Italic *-ēō Latin -eō Latin iaceō Latin adiaceō Latin adiacēns? Old French eise Old French desaise Anglo-Norman desesebor. Middle English disese English disease From Middle English disese, from Anglo-Norman desese, disaise, from Old French desaise, from des- + aise. Displaced native Middle English adle, audle (“disease”) (from Old English ādl (“disease, sickness”), see adle), Middle English cothe, coathe (“disease”) (from Old English coþu (“disease”), see coath). By surface analysis, dis- + ease.
คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับ "กระษัย ภาษาอังกฤษ"
/dɪˈziːz/