onomatopoeia แปลว่า
/ˌɒnəˌmætəˈpiːə/
/ˌɒnəˌmætəˈpiːə/)
ทำหน้าที่เป็นคำประเภท N
ข้อมูลคำศัพท์และคำเหมือน/คำตรงข้าม
การสร้างคำโดยการเลียนเสียงธรรมชาติ
ความหมายภาษาอังกฤษและตัวอย่างประโยค (English Definitions & Examples)
Kaikki.org / Wiktionary-
The property of a word that sounds like what it represents.
-
A word that sounds like what it represents, such as gurgle, stutter, or hiss.
-
A word that appropriates a sound for another sensation or a perceived nature, such as thud, beep, or meow; an ideophone, phenomime.
-
The use of language whose sound imitates that which it names.
Etymology tree Proto-Indo-European *h₁nómn̥ Proto-Hellenic *ónomə Ancient Greek ὄνομᾰ (ónomă) Proto-Indo-European *kʷey-der. Proto-Hellenic *kʷoiwéyō Ancient Greek ποιέω (poiéō) Ancient Greek ὀνομᾰτοποιός (onomătopoiós) Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-i-eh₂ Proto-Hellenic *-íā Ancient Greek -ῐ́ᾱ (-ĭ́ā) Ancient Greek ὀνομᾰτοποιῐ́ᾱ (onomătopoiĭ́ā)der. Latin onomatopoeïabor. English onomatopoeia Borrowed from Latin onomatopoeïa, from Ancient Greek ὀνοματοποιία (onomatopoiía, “the coining of a word in imitation of a sound”), from ὀνοματοποιέω (onomatopoiéō, “to coin names”), from ὄνομα (ónoma, “name”) + ποιέω (poiéō, “to make, to do, to produce”). By surface analysis, onomato- + -poeia.
คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับ "onomatopoeia แปลว่า"
/ˌɒnəˌmætəˈpiːə/