diacritic แปลว่า
/ˌdaɪəˈkɹɪtɪk/
/ˌdaɪəˈkɹɪtɪk/)
ทำหน้าที่เป็นคำประเภท N
ข้อมูลคำศัพท์และคำเหมือน/คำตรงข้าม
เครื่องหมายแสดงการออกเสียงบนหรือล่างตัวอักษร
ความหมายภาษาอังกฤษและตัวอย่างประโยค (English Definitions & Examples)
Kaikki.org / Wiktionary-
A special mark added to a letter to indicate a different pronunciation, stress, tone, or meaning.
-
A letter added to another letter serving a similar indicative function.
Etymology tree Proto-Indo-European *dwóh₁ ▲ Proto-Indo-European *trísinflu. Proto-Indo-European *dwísder. Ancient Greek διά (diá) Ancient Greek δια- (dia-) Proto-Indo-European *krey- Proto-Indo-European *-n- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *krinyéti Proto-Hellenic *kríňňō Ancient Greek κρῑ́νω (krī́nō) Ancient Greek κρῐ- (krĭ-) Proto-Hellenic *-tās Ancient Greek -τής (-tḗs) Ancient Greek κρῐτής (krĭtḗs) Proto-Indo-European *-kos Proto-Hellenic *-kos Ancient Greek -κός (-kós) Ancient Greek -ῐκός (-ĭkós) Ancient Greek κριτικός (kritikós) Ancient Greek δῐᾰκρῐτῐκός (dĭăkrĭtĭkós)lbor. English diacritic Learned borrowing from Ancient Greek διακριτικός (diakritikós, “distinguishing, separative”), from διακρῑ́νω (diakrī́nō, “to distinguish, separate”), from δια- (dia-, “between”) + κρῑ́νω (krī́nō, “I separate, distinguish”).
คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับ "diacritic แปลว่า"
/ˌdaɪəˈkɹɪtɪk/